Едно време на автогарата в Пловдив имаше кантар, но който можеше всеки да се претегли срещу монета от 5 ст. Качваш се, пускаш монетата и кантарът започва да щрака-щрака-щрака. По някое време ти пуска розово картонче с напечатано на него теглото ти.
Веднъж се качила особено дебела лелека. Кантарът започнал да щрака, както обикновено, но на издаденото розово картонче пишело: "Слезте веднага от кантара! Качвайте се един по един!"
На една жена котаракът приговорил. Тя:
- Да си живеехме и ние, като вас, котките. Нищо не правиш, хранят те, грижат се за теб.
- Тогава предлагам да удавим сина ти, баба ти да приспим, а баща ти да кастрираме, че да не бяга от къщи.